
O πόλεμος του Πούτιν εναντίον της Ουκρανίας επιδρά καταλυτικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Εξαιτίας της μεγάλης αλληλεξάρτησης των χωρών σε τούτους τους καιρούς της παγκοσμιοποίησης επηρεάζει, χωρίς αμφιβολία, τους πάντες και τα πάντα. Δεν υπάρχει χώρα που να μην υφίσταται τις συνέπειες της πολεμικής κρίσης που εξελίσσεται στην καρδιά της Ευρώπης.
Ηδη η πίεση στις τιμές του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, του ηλεκτρισμού, των πρώτων υλών και των τροφίμων είναι μεγάλη και διαχέεται σε όλες τις οικονομίες του πλανήτη, επιδρώντας κατά τρόπο μοναδικό τόσο στις κοινωνίες όσο και στα πολιτικά συστήματα.
Ειδικά οι τιμές των διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, επηρεαζόμενες και από την προηγηθείσα, στη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης, διαταραχή της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας. Δεν είναι τυχαίο ότι στη χώρα μας ο πληθωρισμός έφτασε τον περασμένο Μάρτιο μια ανάσα πριν το 9% και στον βαθμό που διατηρηθεί η αβεβαιότητα του πολέμου μπορεί να πιάσει και διψήφια ποσοστά τους επόμενους μήνες.
Οπως επισημαίνουν οι περισσότεροι των οικονομολόγων, τούτη η πληθωριστική έξαρση δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Δεν πρόκειται για κρίση ζήτησης παρά για κρίση στον τομέα της προσφοράς, αποτέλεσμα των έκτακτων πολεμικών και πανδημικών συνθηκών και της μεγάλης αβεβαιότητας που τις συνοδεύει.
Και επειδή τα περισσότερα των διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών διαπραγματεύονται σε ευαίσθητες και ευμετάβλητες χρηματιστηριακές αγορές, τόσο εντονότερες είναι και οι ανατιμήσεις που προκαλούν, όπως και οι αβεβαιότητες που προσθέτουν.
Το δυστύχημα είναι ότι σε τέτοιες κρίσεις προσφοράς οι αντισταθμιστικές αντιπληθωριστικές πολιτικές δεν αποδίδουν, δεν λειτουργούν. Οι αγορές αυτές καθαυτές καταρρέουν, ο ανταγωνισμός παύει να υφίσταται και μόνο προστατευτικές πολιτικές και περιορισμοί των ποσοστών κέρδους μπορούν να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα. Αλλά μια τέτοια επιλογή κλονίζει τις υφιστάμενες αρχές του ανοιχτού και ελεύθερου εμπορίου, τις οποίες τουλάχιστον οι ισχυρές χώρες δεν είναι διατεθειμένες, επί του παρόντος, να παρακάμψουν.
Η νομισματική πολιτική επίσης, η αύξηση δηλαδή των επιτοκίων που συνήθως χρησιμοποιείται για τον έλεγχο του πληθωρισμού, μάλλον ανατροφοδοτεί τα κύματα των ανατιμήσεων παρά τα περιορίζει στις παρούσες συνθήκες ανύψωσης του κόστους.
Αντιστοίχως, τυχόν γενναιόδωρες αντισταθμιστικές πολιτικές αύξησης μισθών μπορεί να ανακούφιζαν αρχικώς τους καταναλωτές, αλλά δευτερογενώς, στο αμέσως επόμενο στάδιο, θα οδηγούσαν σε συνθήκες στασιμοπληθωρισμού. Οι δυνατότητες ακόμη της δημοσιονομικής πολιτικής είναι περιορισμένες, λόγω της υπεχρησιμοποίησης του δημοσιονομικού εργαλείου μέσω των οριζόντιων ενισχύσεων που προσφέρθηκαν σε πλήθος δραστηριοτήτων.
Κοινώς, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, πολύ δε περισσότερο όσο η άκαμπτη και δυσκίνητη Ευρωπαϊκή Ενωση δεν παραμένει παγωμένη στα προ του πολέμου ήθη.
Πράγμα που σημαίνει ότι η κυβέρνηση οφείλει να εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες που έχει στη διάθεσή της. Δεν χωρούν στην παρούσα φάση δόγματα. Αντιθέτως, απαιτείται ευελιξία και γενναιότητα, με την ελπίδα πάντα ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σχετικά γρήγορα. Ολα τα εργαλεία, λοιπόν, επιβάλλεται να χρησιμοποιηθούν, με μέτρο και σύνεση βεβαίως. Και πλαφόν στα ποσοστά κέρδους και στις τιμές βασικών ενεργειακών αγαθών να επιβληθούν και ανακατανομές στη ζώνη των φόρων να υπάρξουν σε βάρος των υψηλών εισοδημάτων και καλύτερες αμοιβές να προσφερθούν και εμπόδια να αρθούν στις επενδύσεις ηλεκτροπαραγωγής με χρήση αέρα και ήλιου και βεβαίως επιδοτήσεις υπέρ των ασθενέστερων να υπάρξουν τουλάχιστον για τις δαπάνες ηλεκτρικού ρεύματος. Οι συνθήκες πολεμικής οικονομίας απαιτούν χρήση ανορθόδοξων μέτρων και εργαλείων. Αλλιώς οι πολιτικές συνέπειες μπορεί να καταστούν ανεπίστρεπτες.


Latest News

Με «εγκληματική» παραποίηση της πραγματικότητας η διοίκηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός παραπέμπεται σε δίκη για δύο πλημμελήματα
Πλήθος ερωτημάτων προκύπτουν για την απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών να παραπέμψει σε δίκη τη διοίκηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Τα έωλα επιχειρήματα του κατηγορητηρίου και η πολιτική στόχευση εις βάρος του Βαγγέλη Μαρινάκη

Γυμνοί… στον εμπορικό πόλεμο
Δυστυχώς η ευρωπαϊκή αλλά και η ελληνική οικονομία στερούνται του βασικού τους όπλου: Μίας ισχυρής παραγωγικής βάσης, μίας ισχυρής βιομηχανίας

Χωρίς ενημέρωση
Αναρωτιόμαστε πολλές φορές γιατί δεν μπορούμε να χτίσουμε κουλτούρα πληρωμών στη χώρα κι όμως δεν έχουμε φροντίσει τα βασικά

Πρώτα παράγουμε, μετά ξοδεύουμε
Στη δημόσια συζήτηση, αντί να ασχολούμαστε πώς θα συνεχίσουμε να παράγουμε, πώς θα δημιουργήσουμε μεγαλύτερη αξία, εμείς σχεδόν μονοθεματικά, ασχολούμαστε με το πώς και πόσο θα αυξήσουμε τις κρατικές δαπάνες

Παροχές σε λάθος χρόνο
Στην Ελλάδα έχουμε καταφέρει να κάνουμε και πάλι τη λάθος συζήτηση

Χάνεται η λογική
Μπερδεύουν στην κυβέρνηση το «κράτος-εργοδότη» με το «κοινωνικό κράτος»

Ο Τραμπ, ο γεωπολιτικός αναταγωνισμός ΗΠΑ - Κίνας και η παγίδα του Θουκυδίδη;
Το βιβλίο των Αθ. Πλατιά και Β. Τρίγκα από τον Ιωάννη Ε. Κωτούλα και η ανάλυση του επίκαιρου και διόλου ακίνδυνου ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας

Οι «κρυφές» αμυντικές βιομηχανίες και τα οικονομικά οδοφράγματα
Ουδείς είχε αντιληφθεί ότι η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολλές βιομηχανίες παραγωγής αμυντικού υλικού κάθε είδους

Ζώντας με 743 ευρώ το μήνα
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Παραβλέποντας ότι αυτός αποτυπώνει ακόμη μια πολύ δύσκολη συνθήκη.

Βάζουν πλάτη οι επιχειρήσεις
Η αύξηση της τάξεως του 6% του κατώτατου μισθού, που ενέκρινε χθες το Υπουργικό Συμβούλιο, δεν είναι διόλου αμελητέα ως ποσοστό