
Ο καγκελάριος Ολαφ Σολτς στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» (27/10) ενώ καταδίκασε απερίφραστα την επιθετικότητα της Τουρκίας και συνέστησε διάλογο για ειρηνική επίλυση των διαφορών, έδωσε και μια πολύτιμη συμβουλή. Στην παρατήρηση-ερώτηση ότι «η Ελλάδα αντιμετωπίζει παρόμοιες εδαφικές διεκδικήσεις από την Τουρκία όπως στην περίπτωση της Ουκρανίας» αντέδρασε λέγοντας ότι «οι συνθήκες κατά την άποψή μας δεν μπορούν να συγκριθούν και θα συνιστούσα να αποφεύγονται τέτοιες συγκρίσεις».
Κι όμως αυτές οι μάλλον άστοχες «συγκρίσεις» γίνονται ευρέως (και από επίσημα χείλη) και μάλιστα ως εάν Ελλάδα και Ουκρανία να ήταν απόλυτα ταυτόσημες περιπτώσεις. Δεν είναι (και δεν αναφέρομαι στην Κύπρο εδώ). Βεβαίως το προφανές κοινό σημείο είναι ότι οι αντίστοιχοι γείτονες, Τουρκία και Ρωσία, ως νεο-αυτοκρατορικές, αυταρχικές δυνάμεις διαπνέονται από αναθεωρητισμό που η μεν Ρωσία εκδήλωσε με βάρβαρο τρόπο στην Ουκρανία, η δε Τουρκία σε σειρά άλλων σχετικά χαμηλότερης έντασης περιπτώσεων. Αλλά η ταύτιση Ουκρανίας και Ελλάδας ενώ δεν ανταποκρίνεται στα αντικειμενικά δεδομένα, είναι και πολιτικά εσφαλμένη, καθώς (ί) υποτιμά την ισχύ της Ελλάδας, (ίί) δυσκολεύει τον οποιονδήποτε διάλογο, (ίίί) απορρίπτεται από τους Ευρωπαίους, κ.λπ..
Μία σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο περιπτώσεων έγκειται στο γεγονός ότι η Ρωσία θεωρεί ότι η Ουκρανία «δεν είναι έθνος-κράτος». Δεν δικαιούται να είναι ξεχωριστό, κυρίαρχο εθνικό κράτος. Ανήκει κατά την άποψή της στον «Ρωσικό κόσμο» (Ruskyi mir) και κακώς παριστάνει το «κυρίαρχο εθνικό κράτος». Θα πρέπει συνεπώς να καταλυθεί και να καταστεί επαρχία της Ρωσίας. Αυτή είναι η φιλοσοφία Πούτιν όπως τη διατύπωσε και στο διάγγελμα-ιστορική διατριβή πριν από την εισβολή.
Η κεντρική αυτή θέση της Ρωσίας δεν παρείχε περιθώρια διαπραγμάτευσης για την ειρηνική διευθέτηση του ζητήματος. Αν και εντός Τουρκίας υπάρχουν οπαδοί της επιθετικότητας τύπου Ρωσίας, η επίσημη Τουρκία δεν υποστήριξε ποτέ, τουλάχιστον δημόσια, ότι «η Ελλάδα δεν δικαιούται να είναι κυρίαρχο, ανεξάρτητο κράτος». Εχει βέβαια διατυπώσει επί μέρους απαράδεκτες αναθεωρητικές θέσεις αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας (όπως γκρίζες ζώνες σύνδεση αποστρατιωτικοποίησης/κυριαρχίας νησιών, Γαλάζια Πατρίδα, κ.ά.), αλλά όπως ισχυρίζεται οι θέσεις αυτές είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης – που για την ελληνική πλευρά δεν είναι. Επομένως ας μην κάνουμε συγκρίσεις που είναι πολλαπλώς επικίνδυνες. Αναλογικότητα και μέτρο.
Πέραν αυτού, (α) αντίθετα με την Ουκρανία και τη Ρωσία, Ελλάδα και Τουρκία είναι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, ανήκουν δηλαδή στο ευρύτερο στρατόπεδο της Δύσης, γεγονός που ασκεί κάποια πειθαρχία στις συμπεριφορές ειδικά στις σημερινές συνθήκες, (β) η Ελλάδα είναι ισχυρή χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στηρίζεται με κανόνες αλληλεγγύης, ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, κ.λπ. Ενώ και η Τουρκία είναι συνδεδεμένη/υποψήφια για ένταξη χώρα με ό,τι αυτό σημαίνει, (γ) η Ελλάδα έχει ισχυρούς δεσμούς με ισχυρές χώρες του πλανήτη (ΗΠΑ, Γαλλία, κ.ά.) με δεσμεύσεις εγγυήσεων και συνδρομής. Και κυρίως (δ) η Ελλάδα είναι μια ισχυρή αναπτυγμένη χώρα δημοκρατίας και σταθερότητας. Και βεβαίως ας μη διαφεύγει ότι η Ρωσία διεξάγει έναν συνολικό πόλεμο απέναντι στη Δύση.
Κοντολογίς μόνο περιορισμένες ομοιότητες με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπάρχουν. Οι διαφορές (όχι όλες βέβαια) με την Τουρκία είναι δυνητικά διαπραγματεύσιμες για ειρηνική επίλυση υπό τις κατάλληλες συνθήκες εκατέρωθεν στη βάση του διεθνούς δικαίου. Και εάν διδάσκει κάτι ο πόλεμος της Ουκρανίας είναι ακριβώς αυτό: την ανάγκη ειρηνικής επίλυσης των διαφορών και εγκατάλειψης κάθε αναθεωρητισμού.
Το ισχυρότερο κοινό σημείο Ελλάδας και Ουκρανίας: η υψηλή αίσθηση πατριωτικού καθήκοντος απέναντι σε κάθε επιβουλή…
Ο καθηγητής Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι πρώην πρεσβευτής-σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του ΕΛΙΑΜΕΠ
Πηγή: in.gr


Latest News

Οταν διώχνεις έναν κεντρικό τραπεζίτη
Ο Τραμπ βλέπει τον εκπρόσωπο ενός ανεξάρτητου θεσμού, όπως είναι η κεντρική του τράπεζα, είτε ως κομματικό αντίπαλο είτε ως ένα απλό στέλεχος της διοίκησης

Η τεχνολογία και τα νέα σύνορα των επιχειρήσεων
Η ψηφιοποίηση δεν αλλάζει μόνον τον τρόπο που οι επιχειρήσεις λειτουργούν, αλλά υπαγορεύουν και πώς ή πού θα έπρεπε να λειτουργήσουν….

Φραγκίσκος: Ο Πάπας που ξανάδωσε ηθικό κύρος στην Καθολική Εκκλησία
Σε μια δύσκολη περίοδο για την Καθολική Εκκλησία ο Πάπας Φραγκίσκος κατάφερε να ξαναδώσει στην Καθολική Εκκλησία ένα μέρος από το χαμένο κύρος της

Τι κάνει η Ελλάδα;
Το πρόβλημά μας είναι ότι συνήθως όλα αυτά τα «θάβουμε κάτω από το χαλί» και όταν σκάει μια κρίση, αρχίζουμε να τα συζητάμε

Αδιέξοδη πολιτική
Η εισαγωγή των δασμών έχει ήδη προκαλέσει σημαντικές αρνητικές οικονομικές συνέπειες για την οικονομία των ΗΠΑ

Η πολιτική Τραμπ απειλεί το οικοδόμημα της Δύσης
Η δασμολογική πολιτική Τραμπ είναι βραχυπρόθεσμα στασιμοπληθωριστική για τις ΗΠΑ, αυξάνοντας τον εγχώριο πληθωρισμό και συρρικνώνοντας την οικονομική δραστηριότητα

Ανάσταση! Δηλαδή, ζωή, ανάσα και ελπίδα
Ανάσταση σημαίνει τερματισμός κάθε λογής θανάτου, νίκη απέναντι σε ό,τι σκοτώνει τη ζωή. Να ξαναβρούμε τον τρόπο να ζούμε, να ανασαίνουμε και να ελπίζουμε

Ο μεγάλος αστερίσκος
Το θέμα του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων, η κυβέρνηση το άφησε στα χέρια των επιχειρήσεων

Όταν η Blue Skies αποδεικνύεται ότι ήταν ένα κομματικό «μαύρο ταμείο» της Νέας Δημοκρατίας
Το γεγονός ότι τόσα στελέχη της ΝΔ μισθοδοτούνταν από την Blue Skies των Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιου, χωρίς να το λένε δημοσίως, εγείρει πολύ σοβαρά ζητήματα ηθικής τάξης, ανεξαρτήτως τυπικής νομιμότητας

Το μίσος για τα Πανεπιστήμια
Γιατί η ακροδεξιά – σε όλες τις παραλλαγές της… – μισεί τα πανεπιστήμια όταν κάνουν τη δουλειά τους