Υποτίθεται ότι με την πανδημία συνειδητοποιήσαμε τη σημασία που έχουν τα δημόσια καθολικής κάλυψης και καθολικής πρόσβασης συστήματα υγείας. Αυτά στα οποία έχουν πρόσβαση όλες και όλοι και που δεν χρειάζεται να βάζεις το χέρι στην τσέπη. Αυτά που προσφέρουν ένα πραγματικό αίσθημα ασφάλειας σε μια υγειονομική κρίση.
Αυτό φάνηκε ακόμη και στις στατιστικές της πανδημίας. Χώρες με ισχυρά δημόσια συστήματα υγείας τα πήγαν καλύτερα από αυτές που στηρίζονται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα υγείας.
Ωστόσο, στη χώρα μας εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι η λύση για το σύστημα υγείας είναι η παραπέρα εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών στοιχείων.
Ούτως ή άλλως είχαμε το πρόβλημα συχνά οι ασθενείς να ωθούνται προς τον ιδιωτικό τομέα γιατί δεν μπορούσαν εύκολα να αποκτήσουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας. Ενίοτε εκεί τους ωθεί το ίδιο το σύστημα υγείας όταν για παράδειγμα στέλνει για διαγνωστικές εξετάσεις σε ιδιωτικά κέντρα.
Την ίδια ώρα οι ελλείψεις στο δημόσιο σύστημα υγείας είναι μεγάλες ιδίως σε προσωπικό. Κρίσιμες ειδικότητες λείπουν που διαμορφώνουν πραγματικά κενά στη υγειονομική κάλυψη της χώρας. Οι άνισες στατιστικές που έχουμε γεωγραφικά σε αυτό κατατείνουν.
Το υπουργείο Υγείας, εάν κρίνουμε από το νομοσχέδιο που συζητιέται στη Βουλή εκτιμά ότι η λύση για όλα αυτά είναι η παραπέρα έμμεση ιδιωτικοποίηση του συστήματος υγείας.
Η εισαγωγή του θεσμού των γιατρών μερικής απασχόλησης και η επέκταση της δυνατότητας των γιατρών του δημόσιου συστήματος υγείας να ασκούν και ιδιωτικό επάγγελμα αντιμετωπίζεται από το υπουργείο ως το κίνητρο για να καλυφθούν τα κενά που υπάρχουν στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Μόνο που στην πράξη φοβάμαι ότι θα αποδειχτεί το ακριβώς αντίθετο: μια ακόμη μεγαλύτερη ώθηση των πολιτών να στρέφονται προς τον ιδιωτικό τομέα και να πληρώνουν από την τσέπη τους, με τους γιατρούς που θα εργάζονται και στους δύο τομείς να λειτουργούν ως ο κρίσιμος «συνδετικός κρίκος» και «ιμάντας μεταβίβασης». Ακόμη περισσότερο, υπάρχει ο κίνδυνος η εξέλιξη αυτή να έχει ως αποτέλεσμα και την δημιουργία «τεχνητής» επιπλέον ζήτησης ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας.
Δεν αμφισβητώ το πρόβλημα που υπάρχει με την προσέλκυση γιατρών στο ΕΣΥ. Όμως, αυτό αντιμετωπίζεται με την προσφορά καλύτερων συνθηκών εργασίας και μισθολογικών απολαβών και όχι με την παραπέρα υπονόμευση του δημόσιου χαρακτήρα του συστήματος υγείας.
Σίγουρα αυτό θα σημαίνει μια μεγαλύτερη μισθολογική δαπάνη, για να καλυφθούν οι μισθολογικές αυξήσεις και οι επιπλέον προσλήψεις. Όμως, είναι μια πραγματική επένδυση στην υγεία άρα και στο μέλλον αυτής της χώρας. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι χώρες που επιμένουν να μην έχουν πλήρες και καθολικό σύστημα υγείας, όπως οι ΗΠΑ, στο τέλος καταλήγουν να έχουν πολύ μεγαλύτερη συνολική δαπάνη υγείας.
Πηγή: in.gr
Latest News
Οι 4+1 εποχές του τραπεζικού συστήματος
Η βαθύτερη κατανόηση της πορείας του τραπεζικού συστήματος και κυρίως της αλληλεπίδρασης μεταξύ πιστωτικής επέκτασης και επάρκειας καταθέσεων παρουσιάζει μια σειρά από προκλήσεις
Το έλλειμμα της οικονομίας
Δεν έχουμε βρει τον τρόπο να ανατρέψουμε την πιο ολέθρια για την ελληνική οικονομία συνθήκη
Ποιος ο ρόλος για τη μεταλλευτική βιομηχανία
Αν η Ελλάδα θέλει να ενισχύσει την «ενδογενή» ανάπτυξη της, αλλά με την απαραίτητη παραγωγική εξωστρέφεια, ο ορυκτός πλούτος της αποτελεί μεγάλη ευκαιρία
Κάτι ψήνεται
Η πολιτική αβεβαιότητα που περιβάλει την επιστροφή Τραμπ
Τι πρέπει να περιμένουν οι ελληνικές τράπεζες το 2025
Το έτος 2025, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίζει μια σειρά από προκλήσεις αλλά και ευκαιρίες
Ποιοι κερδίζουν από τα ασφάλιστρα υγείας
Σύντομα θα έχουμε θέμα και με τις χρεώσεις των ιδιωτικών νοσοκομείων, καθώς οι ασφαλιστικές πετούν στα ιδιωτικά θεραπευτήρια τον «μουτζούρη» των αυξήσεων
Τι είναι η νέα επιχειρηματικότητα;
Αν και δεν υπάρχει ξεκάθαρος και ενιαίος ορισμός γιατί οι τύποι των επιχειρήσεων διαφέρουν μεταξύ τους, ωστόσο υπάρχουν αρχές της επιχειρηματικότητας οι οποίες σήμερα είναι γρήγορα μεταβαλλόμενες.
Χώρα παντοπωλείων…
Πλέον πήρε κεφάλι η δημιουργία παντοπωλείων, κοινώς μπακάλικα στην πιο εξευγενισμένη σημερινή μορφή
Οι προτεραιότητες και οι στόχοι του υπουργείου Ναυτιλίας
Σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από σημαντικές προκλήσεις και δύσκολες γεωπολιτικές συγκυρίες, η ελληνική ναυτιλία παραμένει η ραχοκοκαλιά του διεθνούς εμπορίου
Ελλάδα 2025: Από την ανθεκτικότητα στη βιώσιμη ανάπτυξη
Το 2025 αναμένεται να είναι έτος κρίσιμο για την αξιοποίηση των ευκαιριών και την εδραίωση της Ελλάδας ως κόμβου καινοτομίας και βιωσιμότητας