
Πάνε χρόνια που για τον Ταχυδρόμο έκανα ένα ρεπορτάζ για τους ντελιβεράδες. Είχαν τότε πρωτοφτιάξει το σωματείο τους, «καμπαλέρος» αρχικά τους λέγαμε ή λέγονταν πριν γίνουν ή και παράλληλα Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου. Τότε τους ακολουθήσαμε για κάποιες μέρες με τον αείμνηστο φωτορεπόρτερ Μιχάλη Σουρλή.
Πήραμε κάποιες μαρτυρίες. Αντίξοες συνθήκες, πίεση εργοδοτική, πίεση από τον πελάτη. Τα ξέρετε, τα φαντάζεστε. Η συζήτηση για τον κλάδο, αναζωπυρώθηκε στην πανδημία. Νέες πλατφόρμες στην Ελλάδα, e-food και wolt, διαμόρφωναν μια νέα εικόνα για τους εργαζόμενους.
Ο πυρήνας ίδιος. Μια απίστευτα δύσκολη εργασία. Η εικόνα ενός εξ αυτών να παλεύει με την βροχή και την πλημμύρα, κυκλοφορεί ακόμη στο Ίντερνετ.
Μεγάλη η συμβολή πια και του ΠΑΜΕ στα δικαιώματά τους. Μαζί με τους αγώνες του. Ό, τι πιο φρέσκο στην νέα βάρδια εργαζομένων. Γιατί όμως τα γράφω όλα αυτά; Σήμερα, χθες έβρεχε. Προχθές μπήκαμε επίσημα στον χειμώνα. Μουντιάλ έχουμε.
Οι διανομές επεκτάθηκαν αφού ο 40άρης θέλει τον καφέ του στο σπίτι από αλυσίδες ή μαγαζιά. Μαζί μεταβλήθηκε και το ηλικιακό των διανομένων, εργαζομένων, ντελιβεράδων λόγω ανεργίας και δυσκολιών. Όλο και περισσότερο οι άνδρες, λίγες οι γυναίκες, που ανεβαίνουν απ’ το ασανσέρ της πολυκατοικίας σου, που σου φέρνουν σουβλάκια, βιβλία, πίτσα, καφέ, είναι πενηντάρηδες.
Αν τους ρωτήσετε και συχνά με πτυχίο. Η κοινωνία έχει εξατομικευθεί πολύ και ένα μέρος του Πολιτισμού, της Εργασίας, της οκιακής ψυχαγωγίας εξελίσσεται στο σπίτι. Αυτό σημαίνει πως η δική τους εργασία πρέπει να προστατευθεί περισσότερο. Και αυτό αφορά και τον πελάτη. Να περιοριστεί η απάντηση του αφεντικού- προϊσταμένου «Έχει φύγει το παιδί» στην ερώτηση του πελάτη «γιατί αργεί η παραγγελία;». Ας αργήσει.
Υ.Γ. Το «Έχει φύγει το παιδί» είναι και ένα θαυμάσιο τραγούδι για το θέμα των διανομέων του Θέμη Σκανδάμη. Αναζητήστε το. Στον αμανέ η Αυγερινή Γάτση.
Πηγή: in.gr


Latest News

Πρώτα παράγουμε, μετά ξοδεύουμε
Στη δημόσια συζήτηση, αντί να ασχολούμαστε πώς θα συνεχίσουμε να παράγουμε, πώς θα δημιουργήσουμε μεγαλύτερη αξία, εμείς σχεδόν μονοθεματικά, ασχολούμαστε με το πώς και πόσο θα αυξήσουμε τις κρατικές δαπάνες

Παροχές σε λάθος χρόνο
Στην Ελλάδα έχουμε καταφέρει να κάνουμε και πάλι τη λάθος συζήτηση

Χάνεται η λογική
Μπερδεύουν στην κυβέρνηση το «κράτος-εργοδότη» με το «κοινωνικό κράτος»

Ο Τραμπ, ο γεωπολιτικός αναταγωνισμός ΗΠΑ - Κίνας και η παγίδα του Θουκυδίδη;
Το βιβλίο των Αθ. Πλατιά και Β. Τρίγκα από τον Ιωάννη Ε. Κωτούλα και η ανάλυση του επίκαιρου και διόλου ακίνδυνου ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας

Οι «κρυφές» αμυντικές βιομηχανίες και τα οικονομικά οδοφράγματα
Ουδείς είχε αντιληφθεί ότι η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολλές βιομηχανίες παραγωγής αμυντικού υλικού κάθε είδους

Ζώντας με 743 ευρώ το μήνα
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Παραβλέποντας ότι αυτός αποτυπώνει ακόμη μια πολύ δύσκολη συνθήκη.

Βάζουν πλάτη οι επιχειρήσεις
Η αύξηση της τάξεως του 6% του κατώτατου μισθού, που ενέκρινε χθες το Υπουργικό Συμβούλιο, δεν είναι διόλου αμελητέα ως ποσοστό

Ο καθρέφτης του χρηματιστηρίου
Σημαντική αύξηση των συναλλαγών, επιχειρηματικές εξελίξεις, νέες συμφωνίες και μεγάλη κινητικότητα σε πολλούς κλάδους είναι ξεκάθαρο σημάδι μιας οικονομίας σε ανάπτυξη

Κλείνει υποθέσεις με το παρελθόν
Το επίσημο ελληνικό κράτος οφείλει να «ξεψαχνίσει» και να φέρει στα ταμεία και το παραμικρό από τα χρωστούμενα, πριν αποφασίσει να προχωρήσουμε ως χώρα

Από τα μπλοκάκια στις εταιρείες για να αποφύγουν την κλίμακα των μισθωτών
Η «μαύρη» εργασία σε μεγάλο βαθμό περιορίστηκε με τη χρήση της κάρτας εργασίας, αλλά και εξαιτίας της αυξημένης ζήτησης εργαζομένων στην περίοδο που διαδέχτηκε τα μνημόνια