Πιο επίκαιρη από ποτέ φαντάζει η φράση του Περικλή «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» που διαβάζουμε στον Θουκυδίδη και κατά την οποία η θαλάσσια ισχύς καθορίζεται ως παγκόσμια δύναμη. Αυτό που οι σύγχρονοι Έλληνες, με αρωγό τη ναυτοσύνη του λαού μας, κατάφεραν να επιτύχουν, να καταστήσουν δηλαδή την ελληνική ναυτιλία κυρίαρχη των θαλασσών.
Με βάση τα ιστορικά στοιχεία, κυρίαρχο ρόλο στην αναγέννηση του κλάδου και στην εγκαθίδρυση της γαλανόλευκης πρωτοκαθεδρίας έπαιξαν τα λεγόμενα «ευλογημένα πλοία», τα Λίμπερτυ. Πώς, όμως, «γεννήθηκαν» και πώς έφτασαν στα «χέρια» των Ελλήνων;
ΕΕΕ: Κυρίαρχη των θαλασσών η ελληνική ναυτιλία
Τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ελληνική ναυτιλία συμμετείχε στην παγκόσμια χωρητικότητα, με ποσοστό 2,6% (607 πλοία, 1.780.666 grt) πίσω από τη Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Νορβηγία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Γαλλία, ενώ το 1937 διέθετε τον μεγαλύτερο στόλο ελεύθερων φορτηγών πλοίων από άποψη χωρητικότητας μετά τον βρετανικό (1.583.000 grt). Ωστόσο, από την έναρξη του μεγάλου πολέμου και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940 όλα άλλαξαν.
Πριν ακόμη η χώρα μας εισέλθει και επίσημα στις μάχες, η Μεγάλη Βρετανία, είχε χάσει τουλάχιστον 150 φορτηγά πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου, αναγκάζοντας τους εμπλεκόμενους στην άμεση αναζήτηση και ναυπήγηση νέων πλοίων ουτώς ώστε να καλυφθεί το κενό και να προλάβουν την αυξημένη συχνότητα βύθισης τους από τα γερμανικά υποβρύχια. Δεδομένης της κατάστασης το βρετανικό ναυαρχείο συγκρότησε ομάδα, με την εντολή να βρεθούν εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ και τον Καναδά, που να μπορούν να αναλάβουν παράδοση τουλάχιστον 60 πλοίων ετησίως και χωρητικότητας 10.000 grt.
Η… γέννηση
Μετά από αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις και πολλά αδιέξοδα η λύση τελικά δόθηκε με την εμπλοκή του Αμερικανού Χένρυ Κάιζερ, ενός επιχειρηματία τελείως άγνωστου μέχρι τότε στον ναυπηγικό κλάδο, που εντυπωσιασμένος από τη μεγάλη βρετανική παραγγελία υπέγραψε δύο συμβόλαια για παράδοση 60 πλοίων. Προηγουμένως ο ίδιος είχε «κλείσει» μεγάλα παραλιακά οικόπεδα για την κατασκευή ναυπηγείων.
Στις 15 Οκτωβρίου 1941 καθελκύεται στην Καλιφόρνια με το όνομα «Οcean Vanguard», το πρώτο πλοίο, ωστόσο, 70 μέρες νωρίτερα στο ναυπηγείο Νορθ Σαντς στο Σάντερλαντ της Αγγλίας, καθελκύστηκε το πραγματικό πρωτότυπο του τύπου αυτού με το όνομα «Empire Liberty», δίνοντας το όνομα και στον συγκεκριμένο ναυπηγικό τύπο.
Λίγο μετά την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο, μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, η αμερικανική ναυτιλιακή επιτροπή υποχρεούται να ακολουθήσει το παράδειγμα των Βρετανών, δίνοντας έγκριση για μία παραγγελία 200 πλοίων τύπου Λίμπερτυ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου τα αργοκίνητα πλοία των 10 κόμβων σήκωσαν όλο το βάρος των μεταφορών. Ηταν εκείνα που μετέφεραν εκατομμύρια τόνους πυρομαχικά και εφόδια σε όλα τα μέτωπα του πολέμου από τη Βόρεια θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο. Μάλιστα, κάποια από αυτά κατάφεραν και κατέρριψαν γερμανικά αεροσκάφη με τον περιορισμένο πολεμικό εξοπλισμό τους και με βόμβες βυθού βύθισαν υποβρύχια.
Με την παράδοση της Ιαπωνίας στις 20 Αυγούστου 1945, είχαν καθελκυστεί 2.710 αμερικανικά Λίμπερτυ που αν προστεθούν και τα αρχικά 60 για λογαριασμό της Βρετανίας και τα 25 από τον Καναδά, ανέρχονταν συνολικά στα 2.795 πλοία.
Τότε ήταν που η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αποφάσισε την πώληση των αμερικανικών Λίμπερτυ σε συμμαχικές κυβερνήσεις ή σε μεμονωμένους πλοιοκτήτες με κρατική εγγύηση. Έτσι, στις 9 Απριλίου 1946, η ελληνική κυβέρνηση εγγυήθηκε την απόκτηση 100 πλοίων του τύπου, αγορά που χαρακτηρίστηκε ως ο «θεμέλιος λίθος» της μεταπολεμικής ελληνικής ναυτιλίας. Η κίνηση αυτή επέφερε εξαιρετικά κέρδη, λόγω της φθηνής τιμής τους και της διατήρησης των ναύλων σε υψηλά επίπεδα. Την ίδια περίοδο αποκτήθηκαν ακόμα 72 Λίμπερτυ που είχαν την πρόνοια να αγοράσουν Ελληνες εφοπλιστές, μεμονωμένα, πέραν της συμφωνίας με την αμερικανική κυβέρνηση.
Τα Λίμπερτυ αποδείχθηκαν κάτι παραπάνω από αξιόπιστα, ταξιδεύοντας για πολλά χρόνια, αν και είχαν χαρακτηριστεί πλοία ενός ταξιδιού και πολύ σύντομα το γνώριμο πλέον «σουλούπι» τους θα κατέπλεε σε όλα σχεδόν τα λιμάνια του κόσμου, μεταφέροντας με… καμάρι την ελληνική σημαία.
Latest News
Το 2,1% του ΟΛΘ απέκτησαν οι Dreyfus - Το τίμημα
Η Leonidsport Β.V απέκτησε 212.114 μετοχές του ΟΛΘ στις 13 Ιανουαρίου - Σε εξέλιξη η δημόσια προσφορά
Οι Dreyfus «πατάνε το κουμπί» – Αρχίζει η δημόσια πρόταση για το 21% του ΟΛΘ
Ξεκινάει σήμερα η πρόταση της LeonidsPort για το 21% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΛΘ – Τα σενάρια και οι μετοχικές ισορροπίες
«Ριζικό λίφτινγκ» στις μαρίνες με επενδύσεις 180 εκατ. - Στα σκαριά πάνω από 40 project
Αναβαθμίζονται οι μαρίνες της χώρας και μαζί το τουριστικό προϊόν - Ποια projects εγκρίθηκαν, ποια απορρίφθηκαν
Στυλιανίδης: «Στηρίζουμε τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της ναυτιλίας»
Ο υπουργός Ναυτιλίας Χρήστος Στυλιανίδης στις συναντήσεις του στις Βρυξέλλες ενημέρωσε, μεταξύ άλλων, για την εξέλιξη των έργων που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ
Στη μαύρη λίστα των ΗΠΑ η Cosco: H Αθήνα «μετρά» τις επιπτώσεις - Τι λένε πηγές στο Reuters
Παράγοντες της αγοράς αναφέρουν στο Reuters ότι μέχρι στιγμής το λιμάνι του Πειραιά λειτουργεί κανονικά
OΛΘ: Πιάνει λιμάνι(;) η LeonidsPort – Οι νέες μετοχικές ισορροπίες με Σαββίδη – CMA CGM και Υπερταμείο
Στον ΟΛΘ η δισεκατομμυριούχος Margarita Louis – Dreyfus επιδιώκει την απόκτηση του 21% - Τα σενάρια για τη νέα μετοχική σύνθεση
Σπάνε ρεκόρ οι ναυπηγήσεις νεότευκτων πλοίων - Στα 204 δισ. τα συμβόλαια
Στα ναυπηγεία το 2024 η ζήτηση για κατασκευές νέων πλοίων ήταν ισχυρή στο σύνολο και ανά ναυτιλιακό κλάδο, σύμφωνα με τον οίκο Clarksons
Δημόσια πρόταση για το 21% του ΟΛΘ από την LeonidsPort - Σημαντικό premium 26,6%
H LeonidsPort B.V. προτίθεται να αγοράσει μετοχές του ΟΛΘ και απευθείας μέσω της χρηματιστηριακής αγοράς ή εξωχρηματιστηριακά στο προσφερόμενο τίμημα
Κοντά σε ιστορική συμφωνία ο IMO για τους ρύπους – Η συμβολή των Ελλήνων εφοπλιστών
Η διεθνής ναυτιλία βρίσκεται πολύ κοντά σε ιστορική συμφωνία για το πώς θα μειωθούν οι ρύποι με τη συμβολή της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών
Τι θα κρίνει την πορεία της αγοράς πλοίων μεταφοράς LNG
Ενας εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ - Πεκίνου θα στρέψει την Κίνα σε νέες πηγές προμήθειας που είναι πιο κοντά της, όπως το Κατάρ, η Ρωσία και η Αυστραλία