Η ιστορία είναι πραγματική. Σε κατάστημα σε κεντρικό σημείο της Αθήνας – πιο κεντρικό δεν γίνεται –, που επί χρόνια ενοικιαζόταν από εταιρεία υποδημάτων, ζητήθηκε από τον ιδιοκτήτη του να ανανεώσει τη μίσθωσή του με διπλασιασμό ενοικίου. Οταν απάντησε ότι δεν βγαίνει οικονομικά για να το πληρώσει, το κατάστημα νοικιάστηκε από διεθνή αλυσίδα κοσμημάτων με ενοίκιο αυξημένο, ακόμα πιο πολύ, κατά 120%. Οι τιμές πλέον μιας εμπορικής μίσθωσης – όχι πώλησης – μπορεί και να φτάνουν τα 400 ευρώ (!) το τετραγωνικό στο ιστορικό τρίγωνο της Αθήνας. Ενα κατάστημα 50 τετραγωνικών νοικιάζεται και 20.000 ευρώ τον μήνα. Σχεδόν όσο πωλούνταν καταστήματα αντίστοιχων τετραγωνικών στις παρόδους της Ερμού πριν από 10-12 χρόνια, την περίοδο της κρίσης. Τώρα πληρώνουν μόνο ενός μηνός ενοίκιο, ενώ τότε το αγόραζαν με τα ίδια λεφτά.
Και αν το συγκεκριμένο παράδειγμα φαίνεται ακραίο, καθώς αφορά ένα ακίνητο υψηλής προβολής, αντίστοιχες ιστορίες ξέφρενης πορείας των ενοικίων έχουν να διηγηθούν επιχειρήσεις σε όλους σχεδόν τους κεντρικούς δρόμους της χώρας. Το φαινόμενο πλήττει περισσότερο τους μικρούς, αλλά απειλεί και τους μεγάλους. Ακόμα και οι ενοικιαστές «σιγουράκια» άλλης εποχής, όπως οι τράπεζες και τα σουπερμάρκετ, βρίσκονται συνεχώς με αιτήματα αναθεώρησης μισθώσεων της τάξης του 20% και 30%. Φαντάζεται κανείς ότι δεν περνούν αυτές οι επιβαρύνσεις στις τιμές;
Ο πληθωρισμός των ενοικίων εμπορικών μισθώσεων τρέχει, με τους πιο ήπιους υπολογισμούς, με ρυθμό πενταπλάσιο και δεκαπλάσιο του επίσημου πληθωρισμού της ελληνικής οικονομίας (2,4%). Αλλά υψηλότερα και από τον επίσημα καταγεγραμμένο συνολικά των ενοικίων (συμπεριλαμβανομένων και των κατοικιών), που φτάνει το 6,5%, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Μάλιστα, «μολύνει» με ακρίβεια το σύνολο βασικών καταναλωτικών ειδών και υπηρεσιών. Πρόκειται για έναν καθαρά εσωτερικό πληθωρισμό (καμία σχέση με τον αποδιδόμενο σε εξωγενείς λόγους προ διετίας), ο οποίος συντηρεί τις πληθωριστικές πιέσεις, σε μια εποχή που φαινόνταν ότι ξεμπερδεύουμε από αυτές. Επιπλέον, αυτή η κατάσταση απειλεί τη βιωσιμότητα χιλιάδων επιχειρήσεων που είχαν πιστέψει σε ένα καλύτερο μέλλον μετά τα όσα πέρασαν στην οικονομική κρίση και την πανδημία και πλέον βρίσκονται αντιμέτωπες με τον κίνδυνο λουκέτου λόγω αντικειμενικής αδυναμίας να εξυπηρετήσουν το κόστος στέγασής τους.
Γενικά το κόστος στέγασης αποτελεί έναν από τα σημαντικότερα πάγια έξοδα για μια επιχείρηση. Είναι ανελαστικό, δηλαδή δεν μπορεί κανείς να το αποφύγει και ειδικά σε ορισμένους κλάδους, όπως το εμπόριο και η εστίαση, αποτελούν κρίσιμο παράγοντα για τη βιωσιμότητα ειδικά των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Από αυτές δηλαδή που έχουμε άφθονες στην Ελλάδα. Εάν είναι πολύ ακριβό το κόστος στέγασης, θεωρείται ότι μια επιχείρηση είναι πολύ λιγότερο πιθανό να τα καταφέρει να επιβιώσει.
Ολη αυτή η κατάσταση επιβαρύνει κλάδους που έχουμε μάθει οι εκπρόσωποί τους να φωνάζουν για «ψύλλου πήδημα», με αποτέλεσμα να έχουμε εκπαιδευτεί να μην «τους ακούμε», καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις το πρόβλημά τους οφειλόταν σε λάθος υπολογισμό του επιχειρηματικού ρίσκου. Το θέμα ωστόσο της αιφνίδιας αλλαγής που προκαλεί σήμερα στα δεδομένα της αγοράς ένας τόσο σημαντικός συντελεστής του κόστους λειτουργίας τους όσο τα αυξημένα ενοίκια δεν θα μπορούσε να υπολογιστεί από κανένα επιχειρηματικό σχέδιο όσο προχωρημένο και αν ήταν. Και όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αν μη τι άλλο, δημιουργεί την ανάγκη προβληματισμού και διερεύνηση των δυνατοτήτων οργανωμένης παρέμβασης..
Latest News
Η οικονομία με τα μάτια των ξένων
Η Ελλάδα, είπε, άλλαξε, αλλά δεν ανθεί
Η συζήτηση που δεν γίνεται για τον προϋπολογισμό
Η Βουλή συζητάει τον προϋπολογισμό, όμως η σοβαρή συζήτηση για την οικονομική πολιτική δεν γίνεται
Βουλιμία
Είναι γνωστό ότι μεταξύ των θανάσιμων αμαρτημάτων περιλαμβάνεται και η βουλιμία…
Μπουλντόζες τη νύχτα
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που αποφάνθηκε ότι ο νόμος με τον οποίο χτίζουμε στην Ελλάδα από το 2012 είναι αντισυνταγματικός, εξαιρεί όσες οικοδομές έχουν αποδεδειγμένα αρχίσει εργασίες για την ανέγερσή τους
Οι εγκλωβισμένοι, τα ακίνητα και ο… φορέας
Θυμηθήκαμε ότι υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός μικρών επιχειρήσεων που μέσα στην κρίση κοκκίνισαν τα δάνειά τους
Η ευθύνη των τραπεζών
Οι τράπεζες πατούν καλύτερα στα πόδια τους, δεν εξαρτάται η κερδοφορία τους από τις προμήθειες. Επίσης είναι εμφανές ότι χρειάζεται η κυβέρνηση μια «νίκη» στο μέτωπο του κόστους ζωής
Ανάπτυξη που «τρώγεται»
Με τα μέχρι τώρα στοιχεία είμαστε πάνω και από τον στόχο του 2024
Απιστευτα δώρα προς τα πολιτικά άκρα
Αρχίζω να πιστεύω όλο και περισσότερο ότι το σύνδρομο της επιτυχίας από μια φάση και μετά τυφλώνει τις δημοκρατίες, οι οποίες στη συνέχεια χάνουν και την ακοή τους.
Ελληνικές απώλειες από το «γαλλικό μέτωπο»
Θα πρέπει να θεωρούμε σίγουρες και τις πρώτες απώλειες για την Ελλάδα από το «γαλλικό μέτωπο».
Σοκαριστικές ομοιότητες
Στη Γαλλία, οι έμπειροι από την ελληνική κρίση βλέπουν ομοιότητες με την περίοδο 2012 – 2014 στην Ελλάδα